| We hope you enjoy your visit. You're currently viewing our forum as a guest. This means you are limited to certain areas of the board and there are some features you can't use. If you join our community, you'll be able to access member-only sections, and use many member-only features such as customizing your profile, sending personal messages, and voting in polls. Registration is simple, fast, and completely free. Join our community! If you're already a member please log in to your account to access all of our features: |
| docentenvertrek 4; kamer van Arathea Llewynn | |
|---|---|
| Tweet Topic Started: 13 Jun 2008, 18:03 (902 Views) | |
| Kayleigh | 14 Sep 2008, 16:32 Post #21 |
|
Roepingstovenaar
![]() ![]() ![]() ![]() ![]()
|
Kendra was amper terug van vakantie of ze verveelde zich nu alweer. Ze had al een beetje door de gangen gezworven, maar er was heel weinig te doen. De zesentwintigjarige vrouw had net een sigaret gerookt, gewoon uit verveling. Eigenlijk had ze zichzelf voorgenomen om te stoppen voornamelijk ook omdat iedereen zo aan haar hoofd zeurde over het dat ze met haar leven speelde. Dat was ook wel waar, maar het was zo lekker en zo verleidelijk om te doen, voornamelijk als je je verveelde. De sigaret was inmiddels allang opgerookt en ze overwoog een tweede sigaret te roken zag ze Arathea zich uit de haar apartament haasten. Kendra was nieuwsgierig geworden en keek door een kiertje van de deur naar binnen en zag Blake zitten. Arathea was blijkbaar uit haast vergeten de deur dicht te doen. Door de kier zag ze Blake zitten. Ze kende hem eigenlijk alleen maar van naam. Kendra voelde zich altijd een beetje de vreemde eend in de bijt als het om andere leraren ging. Ze was voelde zich namelijk niet echt een lerares en ze was normaal ook niet echt een prater. Vandaag was echter een uitzondering en tergelijke tijd poging driehonderdwintig om haar leven te veranderen of spanender te maken. Zachtjes duwde ze de deur iets meer open en begroette Blake. "Normaal ben ik niet zo walgelijk onbeleefd." Verontschuldigde zichzelf. Ze vond het zelf ook niet zo netjes om zomaar ergens binnen te vallen. Als het bij haar thuis zou gebeuren zou ze waarschijnlijk meteen een knal verkopen of daar in ieder geval mee dreigen, gelukkig was dat niet bij iedereen zo. "Maar ik verveelde me te pletter en hoopte dat hier iets spanenders was te beleven." Blake was waarschijnlijk ook op hetzelfde idee gekomen alleen was hij iets eerder dan de wapeninstructrice. Ze hoopte dat ze niet stoorde of zo, ze wilde geen ruzie. Nieuwsgierig keek ze de kamer in. Het was echt heel anders ingericht dan haar eigen appartement. Zelf had ze ook een hoop boeken alleen waren dat allemaal in hetzelfde thema en heel netjes neergezet. Van Tom Clancy tot wapen-encyclopedie er stond echt niets tussen wat er niet tussen hoorde. Bij deze boekenkasten was dat wel anders. Kendra kon vanuit de deurpost waar ze nog in stond al zien dat er echt vanalles in de kasten stond. Ook de rest van de kamer was heel anders met grootste verschil dat Kendra geen skeletten bezit te. "Ik zag Mevrouw Llewynn de kamer uit snellen alles goed met haar?" Kendra wist niet zo goed hoe je die naam uitsprak en ze hoopte dat ze het goed zei want ze had er zelf een hekel aan als haar naam verkeerd werd uitgesproken. Gelukkig had ze zelf een zeer simpele naam waar je niet veel verkeerd aan kon zeggen. Ze leunde tegen de deurpost aan en verlangde stiekem nog steeds naar een sigaret. |
| |
![]() |
|
| NomenNescio | 15 Sep 2008, 20:39 Post #22 |
|
Administrator
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]()
|
Blake stond nogsteeds in het appartement. Arathea was nog niet weg of Kendra kwam binnen. De tweede wat de eerste indruk betreft sympathieke collega die hij eigenlijk nog niet kende. Hij glimlachtte en begroette haar terug. "Zo onbeleefd was het toch niet, ik bedoel je kwam niet gelijk het huis binnenracen ofzo." antwoordde hij terwijl hij keek hoe ze nog een beetje verlegen in de deuropening bleef staan "En ja hé, er is hier werkelijk niets te beleven. Ik geef hier nog niet zo superlang les en normaal ben ik ook niet zo vroeg, maar ik vind het zoo saai. Er is nog bijna niemand." Blake gebaarde naar Kendra dat ze rustig binnen kon komen - best vreemd dat hij dat deed eigenlijk, want dit was niet eens zijn eigen huis, maar hij wist zeker dat Arathea dat niet erg zou vinden. Nouja, bijna zeker dan. Hij besefte ineens dat hij zichzelf nog helemaal niet had voorgesteld. Hij kende Kendra wel van gezicht, maar had nog nooit echt met haar gepraat. "Oh, dat vergeet ik nog bijna. Ik ben Blake Hawkins, alchemist, aangenaam. Jij bent Kendra toch?" Inwendig sloeg hij zichzelf voor zijn kop, dat was wel de domste introductie die hij ooit had gegeven. Desalniettemin kwam er een gesprek op gang. Kendra vroeg wat er met Arathea was gebeurd. Ze had zichzelf opengehaald aan het slot van dit boek. " verklaarde hij, terwijl hij zijn hand boven het boek hield. Het aanraken durfde hij niet, met dat ding wist je het maar nooit. "Ze was weg voor ik verder nog wat kon vragen, maar ik denk dat ze zo wel terug zal zijn. Er zit een helerspost hier vlakbij als ik me niet vergis." |
|
Je suis Francois, dont il me poise Né de Paris, emperès Pontoise et de la corde d'une toise scaura mon col que mon cul poise | |
![]() |
|
| Carelse | 17 Sep 2008, 18:42 Post #23 |
|
Magisch begaafde
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]()
|
Arathea kwam de hoek om en liep haar appartement binnen. 'De wond is genezen hoor, heb je al ik het boek gekeken.... Oh hoi, Kendra niet waar? Nou welkom, wat zijn er veel mensen vroeg dit jaar. Nou ja des te beter, het is hier verdomd saai' Arathea glimlachte. Ze voelde een lichte steek van jaoezie die ze niet kon verklaren, ze leek haar erg knap. 'Ga maar ergens zitten als je wilt, heeft Blake je al verteld van dat krengerige boek?' Ze draaide zich naar Blake toe 'Sorry trouwens dat ik niets heb gezegd voor ik wegging, ik wilde niet meteen de eerste dag al een bloedbad aanrichten, dat komt nog wel als mijn geliefde studentjes komen..' Holy shit, wat zeg jij nou weer.!? Moet je je altijd zo aanstellen Ar? Ze hoopte vurig dat haar glimlach niet al te gegêneerd zou zijn, ze leek wel een puber. |
| want ergens in je achterhoofd zit WC EEND ~~ Oh Wc eend! dat maakt alles weer goed! | |
![]() |
|
| Kayleigh | 18 Sep 2008, 14:54 Post #24 |
|
Roepingstovenaar
![]() ![]() ![]() ![]() ![]()
|
“Ja het is hier echt dodelijk saai.” Beaamde Kendra. Ze was inmiddels de kamer ingelopen ook stond ze nog steeds dicht bij de deur. Het was nooit verkeerd om een beetje op je hoede te zijn vond ze zelf en al stond het misschien een beetje raar, dat kon Kendra weinig schelen. Ze nam de kamer nogmaals goed in haar op en bekeek Arthea, die net weer binnen was gekomen ook goed. Ze was waarschijnlijk ergens in de dertig vermoedde ze ook al was zelf niet zo goed in het schatte van iemands leeftijd. “Maar ik moet misschien niet zo klagen, want ik ben net terug van vakantie. Ben wezen jagen met mijn vader.” Kendra beet op haar lip dat was misschien niet het handigste om te zeggen tegen een dierliefhebber zoals Arthea zeer waarschijnlijk zou zijn. Ze had nog mazzel dat ze nog niet trots had verteld hoe ze een hert had afgeschoten. “Maar goed, wat is er precies met dat kreng van een boek?” Zei ze om snel van onderwerp te veranderen. Het was niet iets waarvoor ze zich schaamde, dat zeker niet. Terwijl ze naar het boek staarde dacht ze na over helers. Ze kon het nooit helpen om er over te piekeren als iemand er iets over zei. Kendra keek kort naar Blake hoopte dat ze er niet al te droevig uit zag, want ze wilde nooit dat het aan de buitenkant laten zien hoe ze zich voelde. Eigenlijk wilde ze keihard zijn, maar dat lukte nog niet helemaal. Misschien was dat maar goed ook. Als ze zichzelf nu zou verwonden zou ze zeer waarschijnlijk zich niet meer laten helen. Ze wilde zelf helen of niet helen. En Kendra keek naar de grond toen ze dit dacht omdat ze bang was dat haar mening daarover zo van haar gezicht was af te lezen. “Een bloedbad dat klinkt meer als een van mijn lessen.” Zei ze en ze probeerde losjes over te komen alsof ze vrolijk was maar dat was ze niet. Even keek ze van Blake naar Arthea en vroeg zich af of ze elkaar leuk vonden, maar liet die gedachten snel los omdat ze ook geen zin had om over liefde na te denken. |
| |
![]() |
|
| Carelse | 18 Sep 2008, 15:40 Post #25 |
|
Magisch begaafde
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]()
|
Arathea glimlachte naar Kendra, een beetje stijfjes maar wel oprecht. De jonge vrouw leek haar nogal voorzichtig. Erg verstandig, zij zelf flapte er altijd veel te veel uit. 'Het boek is een kreng omdat we de afeglopen anderhalf uur bezig zijn geweest dit ding te vonden en we er nu alsnog vrij weinig aan hebben. Maar vertel waar was je jagen, was het een beetje succesvol? Ik heb vroeger wel eens met mijn oom in scandinavië op elanden gejaagd, hij was daar boer, jaren geleden hoor.' Arathea had vrij weinig problemen met jagen, ze kon enkel vossenjacht en walvisvaarders niet uitstaan. Gek genoeg at ze zelfs alleen maar geen vlees omdat ze het niet leker vond. Ze keek naar haar verband, ze had het een beetje onhandig aangelegd ze hoopte dat het niet al te erg op zou vallen, blijkbaar verkeerden Blake en Kendra in de veronderstelling dat ze naar een heler was gegaan wat haar niet in het minst stoorde, allen haar ego krenkte een beetje. Haar moeder was dokter geweest, rotwijf. Ze glimlachte naar Kendra die een beetje onzeker leek. ' wil je niet gaan zitten? Het hoeft niet hoor' Het hoeft niet hoor, alsof je haar ooit zou dwingen |
| want ergens in je achterhoofd zit WC EEND ~~ Oh Wc eend! dat maakt alles weer goed! | |
![]() |
|
| NomenNescio | 20 Sep 2008, 22:10 Post #26 |
|
Administrator
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]()
|
Arathea kwam weer binnen en begon weer vrolijk te praten. Ze draaide zich nog even om zich te verexcuseren voor haar plotselinge afwezigheid. "Het geeft niet hoor, antwoordde hij glimlachend. Hmm een bloedbad, dat klinkt best interessant, misschien moet ik mijn studenten eens vragen om er eentje te genereren. Uit alchemistisch oogpunt moet het kunnen.." Over Alchemie gesproken.. Blake liet de rest van de conversatie een beetje langs zich heen gaan. Het onderwerp wissenlde binnen een minuut nog een paar keer en hij stond ondertussen peinzend naar het boek te kijken. Na een tijdje - hij wist niet precies na hoeveel tijd - mompelde hij "ik geloof dat ik de oplossing heb." Hij hield zijn hand boven het slot van het boek en uit zijn vinger verscheen een donkeroranje substantie. Hij keek toe en zag hoe deze substantie onder invloed van zijn magie steeds meer de vorm kreeg van een bronzen sleutel die zich in het slot van het boek begaf. Blake's gezicht betrok even, want het was lastig om de sleutel precies zo te vormen, dat hij zou passen. Uiteindelijk knipperde hij met zijn ogen. "Ik geloof dat hij klaar is." zei hij, doelende op de sleutel. |
|
Je suis Francois, dont il me poise Né de Paris, emperès Pontoise et de la corde d'une toise scaura mon col que mon cul poise | |
![]() |
|
| Carelse | 21 Sep 2008, 14:51 Post #27 |
|
Magisch begaafde
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]()
|
Arathea keek geboeid naar de zwaar ogende bronzen sleutel Ze had altijd al bewondering gehad voor de wonderbaarlijke dingen die alchemisten konden doen, al zou ze er graag nog eens eentje een steen in goud zien veranderen, zover ze wist was dat nog altijd een gevoelige kwestie onder de heren alchemisten. 'Hij ziet er goed uit, wees wel voorzichtig, je weet nooit wat er in dat boek zit. Ik hoop dat het niet om de een of andere vuurspuwende en versengende reden zo goed afgesloten is.' Ze beet op haar onderlip en frunnikte aan haar verband. Ergens aan de andere kant van de kamer bewoog Fred voorzichtig en keek geboeid naar Blake en de sleutel, in de lege kassen vormden zich schaduwen die iets blauwer waren dat de gemiddelde schaduw, Arathea had altijd vermoed dat de vorige bewoner van het skelet blauwe ogen had gehad. Ze haalde diep adem en proeerde iets bemoedigends uit te stralen, als een zon op je eerste schooldag. Je wist dat er iets onheilspellend op je af kwam. Maar het weer speelde in elk geval mee... Edited by Carelse, 21 Sep 2008, 14:52.
|
| want ergens in je achterhoofd zit WC EEND ~~ Oh Wc eend! dat maakt alles weer goed! | |
![]() |
|
| Kayleigh | 23 Sep 2008, 21:11 Post #28 |
|
Roepingstovenaar
![]() ![]() ![]() ![]() ![]()
|
"Ik heb een hert geschoten." Kendra klonk trots toen ze dit vertelde. Ze vond het geweldig dat Arthea er naar vroeg. Ze had niet verwacht dat ze er zeer tegen zou zijn, maar ze had zich flink vergist. "Het seizoen was er net voor geopend. We willen in november nog een keer gaan, als we tijd hebben. Het is heel ontspannend." Ze voelde zich altijd zo anders als ze het er over had. Alsof ze heel even wakker werd van het slaapwandelen. Helaas was het altijd maar van korte duur. Kendra keek weer even naar het boek en Blake en hoe hij een sleutel maakte. Terwijl ze naar hem staarde praatte ze nog steeds met Arthea. “Elanden, he? Dat heb ik nu nog nooit gedaan. Lijkt me wel zo makkelijk mikken.” Elanden waren grote beesten. Ze lachte kort. Nog steeds was ze niet gaan zitten. Dit was niet bewust, maar ze had er nog niet aan gedacht om te gaan zitten ook al was het haar wel aangeboden. Toen ze even niet naar Blake keek zag ze dat Arthea verband om haar hand en Kendra was blij verrast. Ze was niet naar de helerspost geweest voor iets kleins dat vond Kendra bewonderswaardig. Ze kon dan ook niet laten om er iets over te zeggen. “Je bent niet naar de helerspost gegaan.” Zei ze misschien iets te enthousiast. “Daar houd ik van! Ik zou zelf ook niet meer..” Ze stopte zichzelf voor ze haar zin kon afmaken. Dit was niet iets wat ze met andere wilde delen. Meestal was ze nog voorzichtiger met dat soort uitspraken en begon ze er niet eens over, maar nu had ze zich per ongeluk versproken en ze vroeg zich af hoe dat kwam. Waarschijnlijk was iets minder op haar hoede dan normaal. Waarom wist ze zelf ook niet precies misschien voelde zich op haar gemak. “Nouja, respect daarvoor. Zelf helen vind ik wel zo natuurlijk.” Kendra keek weer even naar Blake intussen had hij een sleutel gemaakt en Kendra staarde er vol bewondering naar. “Mooi.” Zei ze tegen Blake. Dat vond ze zelf namelijk ook. Hij werkte snel en geconcentreerd terwijl ze er wel doorheen gekwekt had. Maar dat ze nog steeds niet echt wist wat het boek deed vond ze niet echt een prettig idee. Nouja, nu kwam ze er vanzelf achter waarschijnlijk. Ze wilde waarschuwen, maar Arthea was haar voor. Dat maakte Kendra ook niets uit, zolang iemand het maar gezegd had dat vond ze het belangrijkst. Maar Blake en Arthea wisten vast wel wat ze deden. Hoopte ze. Ach en als er iets gebeurde was het in ieder geval niet meer saai.. |
| |
![]() |
|
| Carelse | 24 Sep 2008, 12:05 Post #29 |
|
Magisch begaafde
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]()
|
Arathea begon Kendra met de minuut symphatieker te vinden. Ze lachte. 'Ja elanden zijn vrij makkelijk om op mikken, maar hun huid is dik en ze zijn razendsnel, het leukste aan het jagen is eigenlijk het verstoppen, het onder de wind sluipen en je doodschrikken als het je uiteindelijk lukt. Maar ik heb nog nooit alleen een eland geschoten, een kleine ree en wat zwijnen in een natuurreservaat ik mocht met een boswachter mee. Heeft het veel moeite gekost om dat hert te schieten? ze zijn vrij zelden te zien.' Ze wreef afwezig over haar verband. 'Nee ik ga eigenlijk nooit naar een heler, zelfs niet als de verwonding van magische aard is, het stuit nog wel eens op onbegrip' Mooi. Dat was precies wat Arathea dacht en niet dufde te zeggen, wat Blake deed was mooi. ze keek gespannen toe hoe hij met het slot bezig was en ging onwillekeurig wat dichter bij hem zitten. Heel mooi. |
| want ergens in je achterhoofd zit WC EEND ~~ Oh Wc eend! dat maakt alles weer goed! | |
![]() |
|
| NomenNescio | 25 Sep 2008, 21:39 Post #30 |
|
Administrator
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]()
|
Blake's inspanningen naderde hun einde. Na wat uitproberen en bijschaven geloofde hij dat hij nu de goede versie van de sleutel in handen had. "Ik geloof dat hij klaar is." zei hij. De wereld om hem heen kwam weer terug - wanneer hij zich sterk op zijn magie concentreerde ging alles langs hem heen en zag, hoorde, voelde, proefde en rook hij alleen datgene waar hij zijn volle aandacht op had gericht. Nu kwam de wereld dus weer terug. Arathea zat vlakbij hem, Kendra stond nogsteeds in de buurt van de deur. Hij wist niet waar ze het over hadden, maar het was blijkbaar een vrolijk gesprek. Kendra sprak haar bewondering uit over zijn sleutel, dat hoorde hij nog wel. "Dankje," antwoordde hij. Hij had de sleutel vervaardigd volgens een standaard alchemistische formule, die hij zichzelf aan had geleerd, maar deze keer had hij iets meer energie gestopt in de decoratie van de sleutel. Met een goed resultaat, want het had blijkbaar indruk gemaakt. Hij glimlachtte. "Ik hoop dat hij ook past, soms moet je hem een paar keer uitproberen en bijschaven.." Hij keek naar Arathea, die erg knus vlak naast hem zat - niet dat hij dat erg vond, integendeel zelfs - "aan jou de eer." zei hij met een knipoog. |
|
Je suis Francois, dont il me poise Né de Paris, emperès Pontoise et de la corde d'une toise scaura mon col que mon cul poise | |
![]() |
|
| Carelse | 26 Sep 2008, 18:10 Post #31 |
|
Magisch begaafde
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]()
|
Arathea glimlachte vrolijk. 'Dank je, ik zal erg voorzichtig zijn' Ze keek Blake nog kort aan en stak toen voorzichtig de sleutel in het slotje. Er volgde een reeks mechanische klikken en met een weinig charmante '' ploing" sprong het slot open. Ze legde de sleutel naast zich neer en vouwde haar handen om de kaft van het boek, alsof ze het ervoor wilde behoeden uit elkaar te vallen, of om haar aan te vallen. Ze keek Van Blake naar Kendra en weer terug. 'Nu?' |
| want ergens in je achterhoofd zit WC EEND ~~ Oh Wc eend! dat maakt alles weer goed! | |
![]() |
|
| Kayleigh | 27 Sep 2008, 13:09 Post #32 |
|
Roepingstovenaar
![]() ![]() ![]() ![]() ![]()
|
"Nee viel wel mee." Antwoorde Kendra op de vraag of het lastig was een hert neer te schieten. Dat was niet echt waar. Meestal was het lastig, dit keer had ze mazzel. Maar dat zou ze niet zo maar zeggen. Ze moest ook nog wel een beetje geloofwaardig blijven. "Je moet ze weten te vinden natuurlijk. Er verschijnt natuurlijk niet een hertje voor je neus met de vraag of ze alsjeblieft neer mag knallen." Kendra moest even kort lachen omdat ze het voor zich zag. Dat zou wel zo makkelijk zijn, maar inderdaad niet echt leuk. Ze begon net iets losser te worden, maar toen het over helers ging werd ze vanzelf weer stijver. Kendra moest denken welke woorden zij allemaal naar haar hoofd had gekregen toen ze niet genezen wilde worden. "Ja helen is zo een raar fenomeen." Vond Kendra. "Het is eigenlijk je eigen probleem aan iemand anders geven. Ja ik stuitte ook nogal op wat onbegrip." Onbegrip was niet echt het goede woord. Het was een stuk erger dan dat. Maar Kendra wist niet echt hoe ze dat moest bewoorden of dat ze überhaupt wilde verwoorden. Ze keek naar de sleutel en het viel haar op dat Arthea geen compliment gaf. Misschien vond zij niet zo knap. Of ze durfde niet. Kendra vermoedde dat ze elkaar leuk vonden en dat werd bevestigd toen Blake de andere lerares een knipoog gaf en haar de sleutel gaf. Even voelde zijzelf zich een beetje misselijk, ze kon niet zo goed tegen beginnende liefdes enzo. Er was een reden dat ze het meestal bij harde actiefilms hield. Maarach ze moest andere wel een hun geluk gunnen vond ze zelf, al lukte het nog niet. En ze was niet van plan weg te gaan om de twee hun moment te laten hebben. Ze was te verveeld en het hele gedoe met de sleutel begon net iets spannender te worden. Kendra volgde met gezonde spanning de hand van Arathea. De sleutel paste en dat verbaasde haar niets. Blake wist zeer goed wat hij deed daar was ze van overtuigd. En wat hij had gezegd over dat hij de sleutel misschien nog had moeten bijschaven dat was volgens haar valse bescheidenheid. Ze keek hoe het mechanisme open ging en vroeg zich nog een keer af wat Blake en Arthea nu precies van plan waren met het boek. Nu zou ik het snel genoeg zien. Dacht ze bij zichzelf. Ze keek naar het boek alsof ze verwachtte dat ze het kon intimideren met haar blik. En in haar hoofd gingen allemaal senario's voorbij. Wat zou er kunnen gebeuren als het boek open ging. Ze wilde overal op voorbereid zijn al wist ze zelf wel dat in een plaats als Dendra redelijk onmoggelijk was. Er was altijd nog wel een hele rare optie waar je niet aan gedacht had die toch ook echt kon gebeuren. Toen Arthea en haar en aan Blake vroeg of nu kon gaf ze een duidelijke knik. En keek toen weer met een strak gezicht naar het boek. |
| |
![]() |
|
| Carelse | 27 Sep 2008, 17:01 Post #33 |
|
Magisch begaafde
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]()
|
Arathea voede de spanning van haar collegas net zo duidelijk als haar eigen spanning. Ze besloot niet te koketteren met valse moed en nam het zekere voor het onzekere, ze hield het boek een eindje van zich af en nam alle nuttige spreuken in haar hoofd door. Net toen ze op het punt stond het boek te openen aarzelde ze kort Argh, doe gewoon gek mens Ze sloeg het in een vloeiende beweging open. Niets, er was geen letter te bekennen op de blanke pagina's. Ze bladerde energisch het boek door, lichtelijk teleurgesteld door dit gebrek aan spectaculaire schijn en steekvalmmen. Net toen ze gefrustreerd het boek weg wilde leggen verscheen er een lichte glans op de perkamenten pagina's. Het waren letters die van ongeloofelijk dun, vloeibaar metaal gevormd leken te zijn. Ze voelden warm onder haar handen en ze vloeiden net zo lang tot ze een geschikte vorm hadden en stolden tot koele zwarte letters. Ze glimlachte tevreden. 'Hier, ik hoop dat je er in vind wat je zoekt' Ze overhandigde het boek aan Blake en keek gespannen mee. |
| want ergens in je achterhoofd zit WC EEND ~~ Oh Wc eend! dat maakt alles weer goed! | |
![]() |
|
| Kayleigh | 28 Sep 2008, 14:52 Post #34 |
|
Roepingstovenaar
![]() ![]() ![]() ![]() ![]()
|
“Wow, dat was echt een enorme anticlimax.” Gaf Kendra toe. Ze had stiekem wel gehoopt dat ze er iets spannends zou gebeuren. Natuurlijk probeerde ze haar teleurstelling wel een beetje te verbergen. Het was niet alsof ze hoopte dat er iets gruwelijk mis zou gaan. Zo erg was ze natuurlijk ook niet. “Ik had wel iets meer verwacht.” Ze liep iets meer richting het boek en keek over de schouder in de hoop dat het boek wil iets zou doen. Er gebeurde niet veel tot Arthea het boek bijna wilde weg doen en er ineens letters verschenen. Kendra fronste even. Natuurlijk deed dat boek dat het verbaasde haar niet echt. “Wat zoek je eigenlijk?” Wilde ze weten. Nu had ze eindelijk een ingang om het te vragen. Er zat een klein beetje ergernis in haar stem want ze hield er niet van om iets niet te weten wat andere duidelijk wel wisten. Dat irriteerde haar altijd mateloos. In haar ooghoek zag ze iets gebeuren bij het plastic skelet maar toen ze er recht naar keek zag ze niets. Ze haalde haar schouders op. Zou ze het verbeeld hebben? Ze hield het wel in haar achterhoofd voor het iets mocht belangerijks mocht betekenen. |
| |
![]() |
|
| Carelse | 28 Sep 2008, 15:52 Post #35 |
|
Magisch begaafde
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]()
|
'Anticlimax, ja dat kun je wel zeggen. Ik had enorme steekvlammen verwacht.' Ze merkte dat Kendra naar Fred keek en keek zelf ook naar het lesskelet. Hij bewoog zenuwachtig heen en weer en probeerde zichzelf en stukje naar voren te rollen, wat moeilijk bleek voor een spierloos skelet op wieltjes. |
| want ergens in je achterhoofd zit WC EEND ~~ Oh Wc eend! dat maakt alles weer goed! | |
![]() |
|
| NomenNescio | 28 Sep 2008, 21:10 Post #36 |
|
Administrator
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]()
|
Anticlimax? Meer een geruststelling dacht Blake Het lijkt hier wel het enige boek te zijn wat niet uit elkaar spat, bezaait is met met flitsende knipperende lichtjes of op een andere manier magisch of gevaarlijk of een combinatie van die twee is. Het bekeek de inhoudsopgave van het boek. Nog niet alle letters waren gevormd, maar tot nu toe stonden er een aantal potentiële hoofdstukken waarin hij het proces misschien zou kunnen vinden. Hij keek op bij Kendra's vraag "Ik zoek informatie over alchemistische processen bij levende wezens. Het heeft te maken met de wederopbouw van Dendra." hij zweeg. Eigenlijk mocht hij niets zeggen over zijn werk tegen andere mensen, maar deze twee leken hem toch zeker niet onbetrouwbaar. Aan de andere kant had hij wel een strenge zwijgplicht.. |
|
Je suis Francois, dont il me poise Né de Paris, emperès Pontoise et de la corde d'une toise scaura mon col que mon cul poise | |
![]() |
|
| Kayleigh | 30 Sep 2008, 16:20 Post #37 |
|
Roepingstovenaar
![]() ![]() ![]() ![]() ![]()
|
“Je doet goed werk.” Zei Kendra wat stijfjes. Als het over de aanval ging dan miste ze Nick zo erg dat ze het gevoel had dat iemand een keiharde schop in de maag gaf en ze voor een moment niet kon ademen. Ze dacht dan altijd terug aan Nick onbegrijpelijke gebrabbel over de aanval en ze pijnigde elke keer haar hoofd er nog over. Of ze iets gemist had, of er iets was wat ze kon doen. Had ze maar door gevraagd over wat hij gezegd in die tijd. Dan was ze nu misschien iets wijzer. Had ze iets kunnen doen. Bijna automatisch was ze op de groene stoel gaan zitten. Proberen om geen emotie te laten zien. Al was het vast een beetje een vreemd voor de andere twee dat ze ineens wel wilde zitten. Zodra ze weer op adem was gekomen ging ze weer staan. “Ik zou willen dat ik kon helpen.” Gaf ze toe. “maar het is allesbehalve mijn expertise.” Ze was weer terug gelopen richting het boek Blake en Arthea. “Iedereen zo zijn ding. Ik was op vakantie toen het gebeurde en ik denk dat ik me daar soms een beetje schuldig over voel. Terwijl ik weet dat ik er ook niets aan kon doen.” Natuurlijk voelde Kendra zich schuldig om die reden, maar om de reden dat Nick de informatie al tijden daarvoor aan haar had verteld en zij er niets aan gedaan had. Kendra zuchtte, ze ergerde zich aan zichzelf. Ze wilde niet overkomen alsof ze geen controle had, dat was geen goede indruk voor een iemand die met wapens werkte. Ineens bedacht ze zich iets. “Voor zulke belangrijke informatie is het boek wel slecht bewaakt.” Vond ze. En ze keek achterdochtig naar het boek. “Mag ik hier trouwens roken?” Vroeg ze ineens aan Arthea. Kendra had een enorme trek in een sigaret gekregen. Haar vader en haar schoonmoeder zouden enorm teleurgesteld zijn in haar, maar dat kon haar even weinig schelen. Ze wilde gewoon weer even wat rustiger worden en niet voelen wat ze nu voelde en ook niet zo overduidelijk een vrouw zijn met zoveel bagage. |
| |
![]() |
|
| NomenNescio | 30 Sep 2008, 16:42 Post #38 |
|
Administrator
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]()
|
"Het probleem is dat dit probleem zelfs de expertise van de Adept overschreidt en er dus mensen moeten gaan samenwerken.." Blake zuchtte. Die 'samenwerking' was altijd het probleem wanneer het om Dendra's Academy ging. Er waren hier gewoon te veel verschillende mensen, die het allemaal beter wisten. Er was geen saamhorigheid en te veel versnippering. "Geloof me, je zou nog verbaasd zijn als je wist hoeveel mensen à la Dame Crystal we hier in Dendra hebben." Hij kon zo al een paar niet al te sympathieke 'collega's' opnoemen, maar hij besloot om dat maar niet te doen. Voor je het weet stootte je weer iemand voor het hoofd.. "Niemand kon er wat aan doen." zei hij. Kendra leek verzwakt, emotioneel gezien dan, nu het om de grote aanval ging. Hij besloot om er maar niet naar te vragen. "Als de grote aanval niet had plaatsgevonden, had Magister Cerradova waarschijnlijk nog geleefd en had ik deze baan niet gehad, hoe vind je die? Ok niet erg bemoedigend." Hij dacht er eigenlijk niet bij na en zei dat alleen maar om Kendra gerust te stellen, maar hij realiseerde zich, voor het eerst, dat dit zo was. Ik vraag me af.. hoe zou mijn leven er dan uit hebben gezien.. Maar Blake was een alchemist en geen profeet, dus dat zou hij waarschijnlijk nooit weten. "Slecht bewaakt?" riep hij half uit "Je wilt niet weten hoeveel moeite we ervoor hebben gedaan voor we het überhaupt gevonden hadden!" |
|
Je suis Francois, dont il me poise Né de Paris, emperès Pontoise et de la corde d'une toise scaura mon col que mon cul poise | |
![]() |
|
| Carelse | 30 Sep 2008, 18:34 Post #39 |
|
Magisch begaafde
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]()
|
Arathea schoof zenuwachtig heen en weer op haar stoel, ze kon zich de aanval maar al te goed herinneren. Ze had veel mensen verloren. Ze kuchte 'Echt Kendra, ik kan me voorstellen hoe je je voelt, maar ik was er bij en heb gevochten en dat geeft me een allesbehalve goed gevoel. Ik heb tijdenlang het gevoel gehad ingrijpende fouten gemaakt te hebben en waarschijnlijk is dat ook zo. En ja je mag hier roken, maar zet alsjeblieft wel een raam open oké?' Ze stond op en trok haar T-shirt recht nadat ze haar vest uit had gedaan. 'En wat de samenwerking betreft, die is hier echt droevig. Te veel vastgeroeste veteranen en mensen die naar boekjes en regeltjes leven, dat gaat gewoon niet.' Ze zweeg even. Misschien moesten zij, als jongere leraren, maar wat doen om dit instituut weer een beetje te laten rollen. 'Iemand nog wat te drinken als voorbereiding op de zware lectuur? Tussen twee haakjes Blake, is het überhaupt wel goed dat we erbij zijn als je dat boek bestudeert?' |
| want ergens in je achterhoofd zit WC EEND ~~ Oh Wc eend! dat maakt alles weer goed! | |
![]() |
|
| Kayleigh | 1 Oct 2008, 16:44 Post #40 |
|
Roepingstovenaar
![]() ![]() ![]() ![]() ![]()
|
“Oh dat geloof ik zo.” Zei Kendra tegen Blake. Kendra had zelf zeer weinig met types zoals Dame Crystal. Hun gedachtegang was zo achterhaald vond ze. Het was overigens bijna altijd geheel wederzijds. Er waren zoveel types die haar met de neus aankeken als ze door de gangen liep. “Ik snap ook zo waarom mijn vader het zijn magieleven aan de wilgen heeft gehangen. Er zijn zoveel types die doen alsof je kauwgom onder hun schoen bent.” En drukte ze zich netjes uit. “Gelukkig hoef ik niet met ze samen te werken.” Ondertussen was ze driftig opzoek naar haar sigaretten. Ik had het pakje toch nog niet opgerookt. Vroeg ze zich af. Ik moet echt eens andere gewoontes ontwikkelingen om me te kalmeren. Schieten en roken leken haar niet echt de manier om tot kalmte te komen. Ze keek op toen Blake het over het feit had dat het niemand zijn schuld was en vergat even verder te zoeken. Haar vader had het ook al zo vaak tegen haar gezegd, maar toch kwam het nooit echt aan. Ook nu niet. Ze knikte. Verder wist ze ook niet wat ze er nog over moest zeggen. Het schuldgevoel verdween helaas niet zomaar ineens. Kendra hoorde dat het boek zich toch beter bewaakte dan ze dacht en dat stelde haar wel een beetje gerust. Ze vond het nooit zo een lekker idee dat boeken met belangrijke informatie zo bekeken kon worden door jan en alleman. “Ik denk niet dat je weet hoe ik me voel.” Kendra wilde niet bot zijn, ze wilde gewoon eerlijk zijn tegenover Arthea. Het maakte niet uit dat ze wist dat zij niet wist hij Kendra zich voelde. Dat was maar goed ook. Ze gunde het niemand om mee te maken wat zij had meegemaakt. Maar ze wilde het wel even duidelijk gezegd hebben. “Mijn man was een profeet. En hij heeft me verteld wat er zou gebeuren jaren voor de aanval. Ik heb er niets meegedaan. Sterker nog, ik begreep niet eens wat hij bedoelde en ik heb hem er ook niet naar gevraagd. “ Het was vreemd voor Kendra om zichzelf dit te horen zeggen. Ze vond haar stem zo robotachtig klinken en ze walgde dat er niet meer emotie in haar stem zat als ze het over Nick had. Opnieuw ging ze op zoek naar een sigaret en dit keer vond ze bijna in een keer. Ze liep naar het raam en deed in een beweging open. Op de terugweg pakte ze de sigaret al uit het doosje en zette deze aan haar lippen. Met een klein vlammetje direct uit haar wijsvinger stak ze de sigaret aan en nam meteen een flinke hijs. Misschien was het eindelijk eens tijd om over je man te praten. Bedacht ze zich. En niet altijd maar te zwijgen alsof hij nooit bestaan heeft, dat had Nick niet verdient. “Iets te drinken? Graag.” Het maakte Kendra niet eens zo erg uit wat. Ze nam nog een trek van haar sigaret. En ook al was ze nu aan het roken, ze voelde zich nog geen haar beter. Ze had ook niet anders verwacht. Het was voornamelijk een slechte gewoonte. Meer niet. Misschien zou praten over Nick het slaapwandel gevoel wat ze de laatste tijd had wel opheffen. Maar misschien ook niet. |
| |
![]() |
|
| 1 user reading this topic (1 Guest and 0 Anonymous) | |
|
|
| Go to Next Page | |
| « Previous Topic · De Vleugel · Next Topic » |





![]](http://z3.ifrm.com/static/1/pip_r.png)




9:18 AM Jul 11