Psycholog Warszawa
Welcome Guest [Log In] [Register]
Add Reply
Psychoprofilaktyka życia rodzinnego cz.2
Topic Started: Jul 6 2010, 09:46 PM (247 Views)
s14
Administrator
Takich interakcji w rodzinie kilkuosobowej jest kilkadziesiąt. One to, wszystkie razem, tworzą wewnętrzne życie rodziny. I wszystko to co się członkom rodziny udaje, lub nie udaje, dotyczy nie tylko ich samych, ale także wszystkich pozostałych. Tak więc gdy rodzice są szczęśliwymi małżonkami to jest to korzystna sytuacja także dla dzieci, a gdy są skłóceni to dziecko traci poczucie bezpieczeństwa, gdyż dla dziecka rodzice są podstawą życia w sensie dosłownym - od rodziców zależy przecież to czy dziecko żyje, a także w sensie psychologicznym. Z drugiej strony, gdy dziecko przeżywa jakieś niepowodzenie, wpada w jakieś nieszczęście, czy samo w nie wchodzi (na przykład zaczyna zażywać narkotyki) - to cierpią rodzice. Konflikty rodzinne pociągają za sobą cierpienie małżonków, dzieci, zaburzenia nerwicowe i trudności szkolne. Dlatego nie można w rodzinie być szczęśliwym osobno. Nie może być tak, że jeden członek rodziny jest szczęśliwy, a inni są nieszczęśliwi. Jeśli chce się być szczęśliwym w rodzinie trzeba być szczęśliwym razem z rodziną.
W literaturze dużo więcej publikacji odnosi się do rodzin nieprawidłowych niż do szczęśliwych, a rodzina prawidłowa bywa różnie opisywana (por. Praszkier, 1992). Jako szczególnie ważne jej cechy można wymienić: trwałość związku małżeńskiego i bliskość między małżonkami, właściwą strukturę, dobrą komunikację, aktywność działania i przestrzeganie norm moralnych.
I. W tej strukturze, jaką stanowi grupa rodzinna, małżeństwo jest relacją najważniejszą i stanowi podstawę całej rodziny. Dlatego przede wszystkim trzeba w rodzinie dbać o współmałżonka. Współmałżonek jest przyjacielem i towarzyszem życia, z nim idzie się wspólną drogą do wspólnego celu. Dbałość o przyjaciela wyraża się w różnych sprawach: wierności, lojalności, pomocy, czułości, dbałości o udane pożycie seksualne, pielęgnowaniu bliskości i dobrym porozumiewaniu się we wszystkich sprawach. Może nasunąć się w tym momencie pytanie: Czy takie postawienie sprawy nie krzywdzi dziecka? Nie trzeba się tego obawiać. Najkorzystniejszą sytuacją dla dziecka jest wzajemna i wierna miłość rodziców.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
1 user reading this topic (1 Guest and 0 Anonymous)
« Previous Topic · Psychoprofilaktyka · Next Topic »
Add Reply