- Pages:
- 1
- 2
| Zon, zon en... zon | |
|---|---|
| Tweet Topic Started: Jul 6 2010, 06:24 PM (659 Views) | |
| Delitiah Vespolatian | Jul 30 2010, 11:43 PM Post #11 |
![]()
Postverslaafde <3
|
'Mijn naam wordt niet afgekort, dat durft niemand,' zei ze met een glimlachje. Wie waagde het immers om de naam van een prinses af te korten? Dat was belachelijk. Daarbij had niemand er nooit redenen voor gezien het te doen. 'Maar je mag me Deliah noemen.' Ze kon er dan maar beter aan gaan wennen dat er meer wezens waren die haar naam zouden willen afkorten, blijkbaar was haar naam, die zij niet zo lastig vond, lastiger dan gedacht. 'We kunnen wel een keer in de omgeving kijken of er mensen zijn en zien of ze gekke ogen hebben... Maar als mensen állemaal gekke ogen hebben, is het dan niet juist normaal voor hun ras? Zo is het voor Veridianen ook normaal dat ze blauw of rood zijn terwijl dat voor ons juist vreemd is.' Ze glimlachte. 'En ik dacht bijvoorbeeld dat het voor jouw ras normaal was om een extra paar ogen te hebben... Er zijn ongetwijfeld wezens die dat echt hebben...' Het sloeg gewoon nergens op, dat ze hun ogen wilden verbergen. 'Lange rokken zijn nu eenmaal normaal op onze planeet, maar de stoffen worden wel op het seizoen aangepast hoor, dus het is eigenlijk nooit echt te warm. Het is bij ons niet zo gepast om korte rokken te dragen, maar hier is er toch niet echt iemand op let.' Niet dat ze zelf voor korte rokken was, maar ze had nu eenmaal wel, tot haar grote schaamte achteraf, de rok tot boven haar knieën zelfs, opgetrokken. 'Niet dat ik dit normaal wel doe,' zei ze, vlug de rok terug over haar benen leggend. De blik van ingehouden lach had ze per ongeluk opgevat als een soort afkeuring, waardoor ze zich nog wat dieper begon te schamen, ze had zich immers erg ongepast gedragen, vooral voor een prinses. 'Maar ik ben blij dat het glazen ding me staat,' voegde ze toe, om het ongemakkelijke moment af te sluiten. 'We kunnen het een ogenverstopper noemen, want dat doet het nu eenmaal, ogen verstoppen.' |
|
|
| Eilish Lee | Aug 1 2010, 07:01 PM Post #12 |
|
Eén blik uit het raam was voldoende om haar te vertellen waar ze naartoe zou gaan. De zon scheen en het was ongetwijfeld heerlijk buiten dus ze weigerde nog langer binnen te blijven zitten. Bovendien had ze Mina de hele dag nog niet gezien en begon ze haar vlinderwezen best wel te missen. Over Mina gesproken, misschien moest ze toch nog maar eens terug gaan naar de bib om uit te zoeken wat voor wezen Mina nu exact was. Ze wist dat het een Aliciaanse diersoort was en dat ze erg veel voorkwamen op Alicië, maar de naam had ze nooit meegekregen. Eigenlijk was dat zo'n beetje het enige wat ze over Mina wist. En dan natuurlijk de dingen die ze zelf ontdekt had. Zoals het feit dat Mina het grootste deel van haar tijd op bloemen doorbracht en dan voornamelijk lila bloemen al had zijzelf geen idee waarom het er persé lila moesten zijn. Ze was er ook achter gekomen dat Mina perfect zelf voor haar eten kon zorgen al had ze nog niet echt ontdekt wat dat nou precies was. Haar oranjegele ogen speurden het grasveld af, maar konden geen grote, blauwe vlinder ontdekken. Hmm, dat was vreemd. Normaal gezien was Mina er altijd als ze buiten kwam. Het diertje leek een sensor te hebben die haar aanwezigheid opmerkte ofzo want op de een of andere manier vond het haar altijd. Misschien was er iets mis? Haar ogen waren ondertussen alweer van kleur veranderd en met diezelfde paarsrode kijkers speurde ze nogmaals het grasveld af, zonder glimlach deze keer. toch duurde deze verandering niet lang want al snel ontdekte ze het blauwe wezentje dat ze zocht. Het zat even verderop vlak bij twee meisjes die zo te zien druk in gesprek waren. De bezorgdheid was op slag verdwenen en tegen de tijd dat ze bij het tweetal aankwam hadden haar ogen alweer een opgewekte amberkleur. "Anny- Hoi." Ze had zichzelf net op tijd verbetert. Het was best verwarrend om plots een andere taal te moeten spreken, maar op zich was ze best wel vloeiend in het engels dat hier gebruikt werd. Toch durfde ze soms nog wel eens in het koreaans beginnen, maar ze vermoedde dat die gewoonte wel snel genoeg zou verdwijnen aangezien er hier niemand was die haar dan kon verstaan. "Ik ben Eilish, en jullie? Bezwaar als ik erbij kom zitten?" Vroeg ze opgewekt waarna ze zich zonder op antwoord te wachten naast de twee neerzette. Als ze er toch bezwaar tegen hadden kon ze altijd nog weg gaan, maar ze vermoedde dat haar aanwezigheid niet echt een probleem zou vormen. Vanaf het moment dat ze was gaan zitten had Mina zich bovenop één van haar twee staartjes genesteld zoals ze wel vaker deed. "Mooie zonnebril trouwens." Complimenteerde ze met een stralende glimlach. Het was altijd leuk om nieuwe mensen te leren kennen en een complimentje zorgde altijd voor een goede eerste indruk. |
|
|
| 1 user reading this topic (1 Guest and 0 Anonymous) | |
| « Previous Topic · Het grasveld · Next Topic » |
- Pages:
- 1
- 2





10:57 AM Jul 11