| Welkom op Serenissima Academia. We hopen dat je het naar je zin krijgt op onze rpg. Je bezoekt het forum nu als gast, dat betekend dat je sommige stukken niet kan zien. Dus log in als je al een account heb of maak er een aan. Als je eenmaal member bent kun je gaan beginnen met rpg-en. Voor vragen kun je terecht bij Silvano Odinni of Leonara Ranieri. Momenteel zitten we in de maand November. Het is al bijna December en Kerstmis komt eraan! Maak een account aan! Als je al een account hebt, log dan in en ga verder met rpg-en: |
| De eerste les; Draken; Welkom | |
|---|---|
| Topic Started: Apr 22 2009, 04:37 PM (133 Views) | |
| Silvano Odinni | Apr 22 2009, 04:37 PM Post #1 |
Schoolhoofd/Fabeldieren/AH Labor
|
Silvano liep over het terrein. In de verte zag hij het schuurtje al staan. Zijn toekomstige lokaal. Wat hij binnen in het schuurtje aantrof was minder erg dan verwacht. Het was dan misschien wel een beetje stoffig, maar de tafeltjes stonden keurig in rijen van twee en het geheel zag er gezellig uit. Als allereerste besloot Silvano de haard aan te maken. Dan werd het teminste wat warmer in het lokaal. Daarna haalde hij een aantal grote posters met fabeldieren erop uit zijn tas en hing die aan de muren. Met een paar simpele spreuken maakte hij het lokaal stofvrij. Zo begon het erop te lijken. Silvano liep naar het bord en schreef in duidelijke letters "Welkom bij jullie eerste les verzorging van Fabeldieren. We gaan beginnen met een stukje theorie over draken. Als het weer beter wordt zullen we buiten aan de praktijk gaan werken. Pak allemaal alvast je exemplaar van 'Fabeldieren en waar ze te vinden' voor je." Daarna legde hij alvast wat dingetjes klaar die hij in de les nodig zou hebben: een stapel perkament voor mensen die aantekeningen wilde maken, zijn eigen aantekeningen, een aantal reserve exemplaren van 'fabeldieren en waar ze te vinden' en kleine beeldjes van een Chinese Zenger, Hongaarse Hoornstaart en Zweedse Stompsnuit op zijn bureau. Daarna ging hij achter zijn bureau zitten. Silvano was blij dat hij had besloten leraar te worden. Zijn werk als schouwer was veel te uitputtend geweest. Nu kon hij rustig zitten en lesgeven in waar hij écht goed in was: Fabeldieren! En hij was nog schoolhoofd ook! Hij schommelde een beetje heen en weer op zijn stoel. Bij de eerste les vond Silvano het belangrijk om meteen te laten merken wie er de baas was. Maar hij wilde ook niet de minst favoriete leraar worden. Daarom besloot hij om maar voor de veilige aanpak te kiezen, dat wil zeggen Goed en aardig lesgeven, maar als er geklierd wordt, meteen hard aanpakken. Silvano zat te popelen om te beginnen met de les. Edited by Silvano Odinni, May 11 2009, 05:43 PM.
|
 |
 
|
| Marietta Belladonna | May 11 2009, 07:01 PM Post #2 |
 
|
Marietta was op weg naar verzorging van fabeldieren. Ze kwam bij het schuurtje wat blijkbaar als lokaal diende en ging naar binnen. Op de muren hingen allerlei posters met fabeldieren en achter het bureau zat een jonge man, die Marietta herkende als het schoolhoofd en tevens haar afdelingshoofd; Silvano Odinni. Voor hem stonden beeldjes van draken. Marietta herkende meteen welke draken het waren. Toch handig dat Ze haar boekje over fabeldieren uit haar hoofd had geleerd. Marietta liep naar de leraar: "Hallo, ik ben Marietta Belladonna uit Labor. Dat zijn toch de Chinese Zenger, Hongaarse Hoornstaart en Zweedse Stompsnuit?" zei ze terwijl Ze naar de beeldjes wees. Daarna liep ze naar een tafeltje en ging zitten. Ze hoopte dat er snel iemand anders zou komen. Marietta las wat er op het bord stond. "Welkom bij jullie eerste les verzorging van Fabeldieren. We gaan beginnen met een stukje theorie over draken. Als het weer beter wordt zullen we buiten aan de praktijk gaan werken. Pak allemaal alvast je exemplaar van 'Fabeldieren en waar ze te vinden' voor je." Dat het over draken ging had ze al geraden. Ook was Marietta blij dat ze eerst theorie gingen doen. Ze moest er niet aan denken om in dit weer naar buiten te moeten om een of ander gevaarlijk beest te verzorgen. Ze pakte haar tas en haalde haar exemplaar van 'fabeldieren en waar ze te vinden' te voorschijn. Marietta hoopte maar dat er wat meer mensen kwamen. Het liefst ook meisjes, Ze wilde graag nieuwe vrienden maken. Dan hoefde ze tenminste niet alles alleen te doen. Gelukkig had ze nu een schattig poesje wat ze van Florence had gekregen. Dan was ze in ieder geval niet eenzaam. Marietta sloeg haar boekje open las het stukje over draken nog eens door.
Edited by Silvano Odinni, May 15 2009, 07:32 AM.
|
|
|
|
| Cristina Magatre | May 13 2009, 04:37 PM Post #3 |
 
|
Cristina werd vroeg wakker. Ze knipperde met haar ogen om de slaap eruit te verdrijven terwijl ze op de vloer stapte. Ze keek naar de wekker en zag hoe vroeg het eigenlijk was. Ze zuchtte en wilde weer gaan slapen toen ze na een tijdje bemerkte dat dat niet lukte. Ze stond nogmaals op en twijfelde even om Yvette wakker te maken, maar besloot toen om dat te laten, ze had haar op het moment toch niet nodig en dan zou ze alleen maar in de weg lopen. Ze trok haar schoolgewaad aan met daaronder een zwarte shirt en broek die warm genoeg zouden zijn als ze vandaag nog naar buiten zou willen gaan. Ze liep naar beneden de leerlingenkamer in en vervolgens ging ze op weg naar sala de pranzo om van een haar ontbijt te genieten. Vervolgens keerde ze weer terug naar de leerlingenkamer om haar spullen te halen, waar ze merkte dat Yvette nog in haar bed lag. Ze zou haar haar boeken kunnen laten dragen, maar ze liet het maar even gaan. Nadat ze nog een tijdje rustig in de leerlingenkamer had gezeten besloot ze om maar naar de eerste les te gaan. Ze keek op haar rooster om erachter te komen welke boeken ze nodig zou hebben (je moest namelijk eerst de leraren laten denken dat je een stuudje ofzo was en dan pas kon je te laat komen of je spullen "vergeten") Verzorging Van Fabeldieren. Ze dacht even na over wat ze van het vak vond. Aan de ene kant kon het wel nuttig zijn, aangezien er vast een heleboel gevaarlijke dieren behandeld zouden worden, maar aan de andere kant zouden ze die vast niet in die eerste gaan behandelen. Nee, voorlopig zou het vast en zeker een saai vak zijn. Een van de ergste dingen op dit moment was dat het vak buiten werd gegeven. Ze walgde alleen al bij het idee! Langzaam en met tegenzin wandelde ze over het terrein in de richting van het schuurtje dat als lokaal moest dienen. Ze liep het lokaal binnen en, terwijl ze de leraar straal negeerde, liep ze in de richting van een tafeltje in de hoek. Ze las verveeld de regels op het bord en trok een wenkbrauw op. Draken. Zo saai was dat onderwerp helemaal niet. Alleen jammer dat ze er niet gelijk een praktijk les van maakten. Ze had een keer eerder een draak gezien en had toen meteen besloten dat dat haar lievelingsdier was. Dat had ze besloten vanwege het feit dat draken wreed en sterk waren. Ze sloeg haar boek open en zocht het stuk over draken op. Na een paar regels was ze echter al verveeld en begon de klas rond te kijken. Er waren twee leerlingen, nog niet zo veel, nou ja, dat kwam nog wel...
Edited by Silvano Odinni, May 14 2009, 03:32 PM.
|
|
|
|
| Lola Fioretti | May 13 2009, 06:18 PM Post #4 |
 
|
Lola had niet kunnen slapen. Ze vond het zo spannend! Haar eerste schooldag! Ze zou, gelukkig, uit kunnen slapen, maar door de spanning kon ze dit niet. Zo ver ze kon zien sliep Stefani nog. Ze zouden vast en zeker vriendinnen kunnen worden! ( Moest ze wel eerst wakker worden natuurlijk.  )Nadat Lola klaar was in de badkamer, liep ze door de ( nog ) stille gangen. Er hingen mooie schilderijen, van o.a. artistieke leraren. Onderweg naar het ontbijt kwam ze geen leerlingen tegen. Dit was nogal logisch, het was pas half 8! Op de deur naar de Sala da Pranzo hing een briefje. 'Het ontbijt begint om 8 uur! Om half 9 moeten jullie klaar zijn en naar jullie lessen!' Lola glimlachte. Dit had ze al gedacht. Omdat ze zo zenuwachtig was, had ze niet gekeken hoelaat het was, toen ze uit bed rolde. Om nu nog naar bed te gaan, was zinloos. Terug naar de leerlingenkamer dan maar. Na het ontbijt, waar Lola als eerste aan tafel zat en ook als eerste weer weg was, ging de bel. Lola had in de leerlingenkamer al gekeken wat voor vak ze had en had haar tas al ingepakt. Onderweg naar het schuurtje, waar de les 'Verzorging van Fabeldieren' zou plaatsvinden, kwam ze allemaal leerlingen tegen, die ze nog niet kende. Maar dat kwam wel. Lola stapte het lokaal binnen en ging een plekje zoeken. Ze was de eerste. Op het bord stond iets, maar ze had haar brilletje vergeten! Er was nu geen tijd meer om terug te rennen, dus ze liep naar het bord en las: 'Welkom bij jullie eerste les verzorging van Fabeldieren. We gaan beginnen met een stukje theorie over draken. Als het weer beter wordt zullen we buiten aan de praktijk gaan werken. Pak allemaal alvast je exemplaar van 'Fabeldieren en waar ze te vinden' voor je.' Lola liep terug naar haar plaats en deed wat haar gevraagd werd.
Edited by Silvano Odinni, May 15 2009, 07:36 AM.
|
|
|
|
| Florence Yukai | Jun 20 2009, 06:07 PM Post #5 |
I'm not cute!
|
Verzorging van Fabeldieren. Florence wist niet wat hij er van moest denken. Het kon best gaaf zijn, met gevaarlijke dieren enzo. Maar het kon ook zijn dat ze Flubberwurmen blaadjes sla moesten voeren. En dat was natuurlijk ontzettend saai. Zijn leven was best wel leeg sinds Mormel weg was. Het katertje had een poosje bij hem moeten logeren toen hij moest wachten op Marietta's verjaardagsfeest. En nu had hij niets te doen. Want de arme Florence had geen vrienden, terwijl hij op de basisschool best populair was geweest. En hij wist waar het aan lag. Er waren alléén maar meisjes hier op school. Alsof jongens niet konden toveren ofzo. Waarschijnlijk waren de jongens gewoon te gehecht aan moeder's pasta om naar een kostsschool te gaan. Nou lekker is dat, zat hij hier als enig mannelijk figuur. En zonder zijn katertje. Natuurlijk kon Florence ook bevriend raken met Marietta en dan tegelijkertijd Mormel ook nog eens zien, maar dat kon niet. Want Marietta was een meisje en jongens konden niet met meisjes spelen. Want meisjes waren stom! De jongen liep sloom over het terrein en voelde even lichtjes met zijn hand aan zijn kapsel. Zo te voelen zaten zijn stekeltjes nog perfect in model. Florence' mond hing een beetje open waardoor zijn hazetanden waar een slotjesbeugel overheen zat eruitstaken. Zijn ouders hadden het ook gewoon recht kunnen toveren, maar ze wilden zich graag aanpassen aan de Dreuzelwereld en het zou opvallen als hij de volgende dag opeens perfect rechte, korte tanden had. Tssss. Wanneer hij het kon, zou hij het zelf doen en meteen die beugel wegtoveren. Want hij was ontzettend irritant. De leraar en de andere leerlingen kwamen in beeld. Ja, natuurlijk meisjes. En een mannelijke leraar. Hij zou waarschijnlijk knettergek worden hier, met al die vrouwen. Of hij had zich er bij neergelegd en was homo geworden, door met vrouwen om te gaan. Florence was niet bepaald een holebi-liefhebber, dus dat was een minpunt voor de leraar. Hij dacht er ook niet bij na dat je ook andere dingen met vrouwen als ermee voetballen. 'Hallo meneer.' zei hij treurig toen hij hem had bereikt. Hij keek hem even medelijdend aan. 'Arme stakker,' mompelde Florence zachtjes, en zocht toen een plekje, afgezonderd van de meisjes. Bah, meisjes waren stom.
Edited by Silvano Odinni, Jun 29 2009, 03:44 PM.
|
|
|
|
| Cristina Magatre | Jul 19 2009, 11:14 AM Post #6 |
|
Nog altijd verveeld keek Cristina de klas rond en aangezien Yvette blijkbaar nog steeds te lui was om uit bed te komen, zou dat waarschijnlijk nog wel even duren. Ze besloot om nog maar iemand toe te voegen aan haar vriendenkring: de kring waarvan iedereen die erin zat dacht dat hij belangrijk voor haar was, maar eigenlijk niet meer dan een slaaf en die alles voor haar zouden doen, puur omdat ze dachten dat ze écht belangrijk waren. Ze beschouwde deze kring als haar persoonlijke rijk, of eigenlijk, was haar rijk nog groter. Het rijk omvatte iedereen in haar omgeving. Zij was immers een heerser en een heerser heeft een rijk en, natuurlijk, slaven. De vriendenkring waren haar slaven en iedereen daarbuiten burgers, waarvan ze als heerser natuurlijk ook veel gedaan kon krijgen. Iedereen die tegen haar was waren rebellen, en rebellen moesten geëlimineerd worden. En op dit moment behoorde alleen Yvette tot de slaven en dat was wel merkwaardig weinig, dus uitbreiding was noodzakelijk... Maar wie was hiervoor een geschikte kandidaat. De eerstejaars Inimicus die ze tot nu toe had gezien was Yvette en bij voorkeur zaten de gegadigden in Inimicus. Het mocht blijkbaar niet zo zijn, dus wie waren er nog meer. Ze liet haar ogen door de klas glijden, twee meisjes en een jongen. De meisjes schenen in ieder geval voor nu niets te zijn, maar de jongen trok een gezicht alsof hij ongelofelijk verveeld was en bovendien zat hij afgezonderd en nu ze erover nadacht waren er niet zoveel jongens op Serenissima wat bijna automatisch betekende dat deze jongen eenzaam zou zijn, een perfect doelwit. Ze stond op, deed de boeken in haar tas, liep naar de jongen, trok een lieve (en licht verleidelijke) glimlach en zei:'Hallo, ik ben Cristina Catarina Alegreza Colleta Magatre, maar noem me gerust Cristina.' Ze ging in de tafel naast hem zitten en wierp haar lange haar over haar rechterschouder. De jongen die links van haar zat had nu een perfect uitzicht op haar bleke, maar mooie gezicht. 'Deze stoel is vrij neem ik aan,' zei ze, iets te laat en zonder op antwoord te wachten ging ze rustig door: 'Dus, wat is jouw naam?' |
|
|
|
| 1 user reading this topic (1 Guest and 0 Anonymous) | |
| « Previous Topic · Verzorging van Fabeldieren · Next Topic » |
| Track Topic · E-mail Topic |
 5:03 PM Nov 29
|
